Szkoła językowa

Estuary English, w skrócie EE, to języka odmiana angielskiego stosowana aktualnie przede wszystkim w południowo-wschodniej Wielkiej brytanii. Termin ten, dosłownie: "Brytyjski ujścia rzeki", został wprowadzony w 1984 poprzez brytyjskiego lingwistę Davida Rosewarne. Estuary English mieszaniną jest cech charykterystycznych dla cockneyu i Received Pronunciation.

Geografia i socjolingwistyka

Nazwa Estuary English wywodzi się dlatego, że powstania miejscem takiego dialektu jest region ujścia Tamizy. Teraz EE można usłyszeć również w Londynie, na północ aż do Norwich i na zachód aż do Kornwalii.

EE szczególnie jest powszechnie znany wśród młodych ludzi w Wielkiej brytanii bo postrzegany jest jako wyrafinowany jakkolwiek neutralny klasowo, w przeciwieństwie do RP uważanego za wymowę "elitarną". EE można teraz usłyszeć w BBC, Izbie Gmin i wśród biznesmenów. Kornwalia nɔʊ] / [ˈkɛ(ɹ)nɔʊ]) to kraina geograficzno-historyczna i zarazem najbardziej wysunięte na południowy zachód hrabstwo Wielkiej brytanii, zlokalizowane na Półwyspie Kornwalijskim, na zachód od rzeki Tamar. Londyn to miasto w południowo-wschodniej części Ogromnej Brytanii, stolica takiego państwa, a także stolica Wielkiej brytanii. Izba Gmin to niższa izba dwuizbowego parlamentu brytyjskiego, odgrywa rolę aczkolwiek nadrzędną wobec Izby Lordów. Cockney to miejska gwara języka angielskiego używany poprzez mieszkańców Londynu, wywodzących się z niższych warstw społecznych. Tamiza to rzeka w południowej Wielkiej brytanii. Tradycjonaliści używający RP nazywają EE pogardliwie "Rivermouth", uważając ten sposób mówienia za nienaturalny i prostacki.

Fonetyka

Wśród klienteli Estuary English egzystuje zróżnicowanie fonetyczne, jako że wpływ na rozwój tej rodzaje ma tradycyjny zarówno akcent londyński jaki i RP. Niemniej za wady i zalety charakterystyczne EE uchodzą:

• Wokalizacja /l/ do [w] w pozycji na końcu sylaby:

"A real salesman will always feel like a fool if he fails to sell or his deal falls through."

• przejście nagłosowego [ð] w [d], zwłaszcza w Londynie,
• Wymowa /r/ zbliżona akustycznie do amerykańskiej, zamiast wszelako retrofleksji występuje uniesienie centralnej części języka

• Akcentowanie przyimków i czasowników posiłkowych. Spółgłoska zwarta dziąsłowa bezdźwięczna to dźwięku wariant spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA znakiem [t]. Artykulacja Opis Podczas artykulacji tej spółgłoski: jest modulowany kierunek powietrza wydychany z płuc, a mianowicie jest to płucna spółgłoska egresywna tylna część miękkiego podniebienia zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to ustna spółgłoska prąd powietrza w jamie uchodzi ustnej wzdłuż środkowej linii języka to środkowa spółgłoska język dotyka dziąseł to jest to spółgłoska dziąsłowa. Zwarcie krtaniowe to w określenie fonetyce bezdźwięcznej zwartej spółgłoski krtaniowej. Retrofleksja, z łac. retrō ‘wstecz’ i flexio ‘zginanie’ od czasownika flectere ‘zgiąć’, to wariant artykulacji spółgłosek, też samogłosek. Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF to alfabet fonetyczny, transkrypcji system fonetycznej przyjęty poprzez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne ujednolicony jako sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Samogłoska przymknięta centralna zaokrąglona to typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Samogłoska przymknięta tylna zaokrąglona to typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa dźwięczna to dźwięku wariant spółgłoskowego występujący w językach naturalnych.
• Dyftong [eɪ] wymawiany szerzej jako [ɛɪ], [ʌɪ] lub [æɪ].
• Spółgłoska [t] zastępowana zwarciem krtaniowym w pozycji na końcu sylaby
• Przesunięcie [u:] ku przodowi, w kierunku [ʉ:]

Inne wady i zalety

W zestawieniu z tradycyjną angielszczyzną brytyjską w Estuary English więcej występuje amerykanizmów słownikowych i gramatycznych. Nie się spotyka niemniej jednak form gramatycznych konwencjonalnych dla cockneyu.

Źródło

• The Language Samples Project, the University of Arizona 2001

1. ↑ A handbook of varieties of English: a multimedia reference tool, Edgar Werner Schneider, Bernd Kortmann